من القـــــــــلب

جلست بمفردى فى الظلام

ابصرت الحزن مدفون بين اهدابى

حزن يعشقنى ويسكن اعماقى

يرافقنى فى صبحى ومسائى

حزن يرسم ذكراه على جدران ايامي

يطل من نافذة احلامى

وعلى موسيقى الالم يراقصنى

تبعثرت ايامى وتاهت منى صفحاتى

اصبحت حياتى حزن يبحر فى دموعى

ماتت كلماتى فى فمى

افراحى ماتت بلا ان تولد

احلامى اصبح الوصول لها سراب

اتمنى ان تدخلوا الى اعماقى

وتسكتوا جراحى

فــ الى متى اشكو ايامى

اخاف ان اكتب فيموت قلمى

اخاف ان انثر اوراقى فيموت احساسى

من يقدر على محو الامى واحزانى

من يقدر ان يحضر لى احلامى

لقد ضاع منى الامان والدفء والحنان